Трэцяя частка рамана “Сабакі Эўропы”. Гісторыя, у цэнтры якой — спроба стварэньня “ідэальнай”, утапічнай Беларусі. Беларусі як вострава — у прамым і пераносным сэнсе. Якую небясьпеку нясе нацыянальны праект, у аснову якога пакладзеныя архаіка, традыцыі і эзатэрыка — і як нацыяналізм абарочваецца фашызмам? Ці мае Беларусь зь яе вечным “адраджэньнем” шанцы ацалець у сучасным сьвеце, што супрацьстаіць зусім іншым выклікам? Ці можа бабка-шаптуха зрабіцца духоўным правадыром для прывіднага беларускага Туле? Такія пытаньні задае трэцяя частка кнігі — якая, паводле аўтара, ёсьць наўмысна створанай “багнай” для тых, хто выправіўся ў дарогу па лябірынтах “Сабакаў Эўропы”, самым складаным выпрабаваньнем для “звышчытача”.
