Columbus

. Dat zit altijd goed. Hij glijdt met zijn hand even over zijn korte, blonde stekels, knipoogt een keer naar zijn spiegelbeeld, en gaat dan op een drafje naar het trainingsveld.

‘Daar is-ie!’ Anniek ziet hem als eerste.

Alsof iemand de kinderen een bevel geeft, rennen ze alle tien op Koen af.

‘Je bent weer te laat.’ Anniek kijkt hem verontwaardigd aan.

‘Sorry.’ Koen maakt een verontschuldigend gebaar. ‘M’n studieboeken waren zo leuk.’

‘Daar meen je niks van.’ Karlijn schudt haar hoofd.

Koen grinnikt. ‘Je hebt gelijk. Volgende week heb ik een mondeling voor Nederlands waar ik nog acht boeken voor moet lezen.’

Hij steekt zijn tong uit.