Borgata

Arapa-Berbera Sicilije kao osnivača mafije.

Pisana reč mafia zvanično se pojavljuje prvi put u jednom policijskom izveštaju 1865. godine, što može poslužiti kao zvanični dan rođenja mafije i savršeno se podudara s našim redosledom događaja.

dan-danas, gangsteri povremeno dave žrtvu garotom, baš kao što su Osmanlije koristile svileni gajtan

Stoga, ne iznenađuje što su etimolozi reč mafija povezali s arapskim rečima kao što je mahfaz, što znači zaštita; mahjas, što znači hvalisanje; mahfil, što znači okupljanje; mahias, što znači čovek koji je smeo; i mahie ili mafie, što može da znači ili privatna vojska unajmljena da štiti velike posede, ili pećine u kojima su se krili banditi.

Slična posvećenost dužnosti postojala je i u Macinijevom tajnom društvu koje je bilo veoma odgovorno za ujedinjenje Italije. Pošto je to ujedinjenje postignuto, sva italijanska tajna društva izgubila su svoju ulogu i prirodno su bila raspuštena, ali njihove najuspešnije taktike – tajni rituali, strukturirana armija sa vojnicima, kapoima i šefom, nepokolebljivo protivljenje državnoj vlasti, društveni klubovi korišćeni za okupljanje i raspravljanje o strategiji, naglasak na dužnosti – sve su to pokupili sicilijanski novoetiketirani „kriminalci“ kojima je bilo potrebno sredstvo za ulazak u podzemlje gde će funkcionisati kao nevidljiva vlada. Tako je rođena mafija, najstrašnije i najbrutalnije tajno društvo koje je svet ikada upoznao.

Mikelanđelo Merizi, poznatiji kao Karavađo.

Karavađov kriminalni dosije dugačak je koliko i spisak njegovih slavnih slika, i jednom prilikom on je ubio povremenog makroa Ranuća Tomasonija. Karavađo je pokušavao da odseče Tomasoniju kitu kad je probušio arteriju blizu prepona pa je Tomasoni iskrvario.

Jedno vreme je capo di tutti capi karbonara bio Filipe Mikele Buonaroti, direktan potomak velikog Mikelanđela.

samog ujedinjenja Italije pa sve do danas, postoji protivrečnost u kojoj mnogi korumpirani političari glasno osuđuju mafiju dok istovremeno krišom traže pomoć od nje. A pošto je svakoj političkoj partiji često bilo potrebno da osvoji elektorat na Siciliji kako bi vladala u Rimu, ta politička pošast se proširila na kopno

Ljudi neće tako lako promeniti ukorenjene ideje i osećaju se sigurnije s tiranijom koju poznaju nego sa „slobodom“ na koju nisu navikli.