Povratak kralja
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месеца
„Stvaranje državne zajednice sa Srbijom biće više u interesu ugrožene Hrvatske nego Srbije, koja svoju državu već ima. Štaviše, kad Srbija ne bi htjela sjedinjenje, mi bi Hrvati i Slovenci morali uporno zahtjevati, ponajviše u našem interesu. […] - Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаVelika Srbija, čuvena knjiga Viktora Berara, poznatog stručnjaka za evropske provincije Osmanskog carstva (treba reći da su izrazi Velika Srbija i Jugoslavija za ovog istoričara sinonimi),
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаknjigu Srbi – čuvari kapije.
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаU Uputstvu koje je deljeno nemačkim vojnicima pred odlazak u rat, koje navodi Dragiša Vasić, pored ostalog je pisalo: „Sine Nemačke! Ne sažali se ni prema ženama ni prema deci: sin pobeđenog bio je često sutra pobedilac. Šta vredi pobeda, ako sutra dođe osveta? Kakav bi otac ti bio ako bi, ubijajući tvog neprijatelja, ostavio u životu neprijatelja svoga sina? Sine Nemačke, koji si pod oružjem: grmi, lomi, obaraj, provaljuj, pustoši, pali, ubijaj, ubijaj.“
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаKada je kralj Petar I u pratnji Nikole Pašića, Andre Nikolića i Ljube Jovanovića došao u Skoplje, gde je krunisan jedini srpski car, car Dušan, dočekao ga je predsednik opštine Skoplja Rašid-bej i pozdravio ga rečima: „Pet je vekova kako su ovaj grad Otomani od vas oteli mačem. Ali ratna sreća obrnula se vama a protiv otomanskog oružja. To što smo mačem uzeli mačem i predajemo. Od koga smo uzeli tome i dajemo.“
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаIstina o mom životu.
- Griezmann Griezmannje citiraoпре 4 месецаMa kojim putem prilazili problemu (Istočnog pitanja), mi se vraćamo uvek na jedinstvenu važnost položaja Beograda. Ovaj grad u raznim pravcima ima jedan od najglavnijih položaja u Evropi. […] Beograd je gotovo jedini prolaz na putu za Solun, za Atinu i za Carigrad
- b4329578833je citiralaпрошле године
Umesto uvoda
Upoznati svoju istoriju znači odrasti.
Ciceron
Posle skoro tri i po stoleća od pada Smedereva (1459), od propasti srednjovekovne srpske države, Srbi su se 1804. godine – pod vođstvom vožda Karađorđa Petrovića – digli na ustanak. Započela je, kako je to rekao veliki nemački istoričar Leopold fon Ranke, srpska revolucija, ali i neraskidiva veza Srba sa vladarskim domom Karađorđevića.
Karađorđevići su vladali Srbijom i Jugoslavijom – računajući i vođstvo Karađorđa od 1804. do 1813. – ukupno 67 godina. Međutim, svaki od vladara iz kuće Karađorđevića proveo je dobar deo svoga života u izgnanstvu.
Karađorđe je bio van Srbije od 1813. do 1817. godine. Knez Aleksandar, njegov najmlađi sin, biće prinuđen da u dva navrata napušta Srbiju: od 1813. do 1839. i od 1858. do 1885. godine, do svoje smrti. Kralj Petar I Oslobodilac bio je u egzilu 45 godina, od 1858. doInstead of an introduction.
To know your history is to grow up.
Cicero
After almost three and a half centuries since the fall of Smederevo (1459), since the collapse of the medieval Serbian state, the Serbs in 1804. years – under the leadership of the leader Karađorđe Petrović-rose up. As the great German historian Leopold von Ranke put it, the Serbian revolution began, but also the inseparable connection of the Serbs with the Ruling House of Karađorđević.
The karađorđevićs ruled Serbia and Yugoslavia – including the leadership of Karađorđe from 1804. by 1813. a total of 67 years. However, each of the rulers of the House of Karađorđević spent a good part of his life in exile.
Karađorđe had been out of Serbia since 1813. by 1817. year. Prince Alexander, his youngest son, will be forced to leave Serbia on two occasions: from 1813. by 1839. and from 1858. by 1885. years until his death. King Peter I The Liberator was in exile for 45 years, from 1858. to - b2757392785je citiraoпрошле године
Po zvaničnom izveštaju rađenom za mirovnu konferenciju u Versaju, Srbija je izgubila 1.247.000 ljudi od kojih su 845.000 bili civili a 402.000 vojnici - b2757392785je citiraoпрошле годинеKosovski dan uzdignut je do globalnog značaja kada su „sile Antante odlučile da potpišu Versajski sporazum upravo na ovaj dan, 28. juna 1919. godine“.
